ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော သံမဏီ ဘရိတ်လိုင်းများ

စတီလ်သံမဏိ ဘရိတ်လိုင်းများတွင် ချေးစားမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှုသည် စွမ်းဆောင်ရည်ကို သတ်မှတ်ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းရင်း

ကြေးနီအောက်ဆိုဒ် အတားအဆီး— ၃၀၄ နှင့် ၃၁၆ စတီလ်သံမဏိများသည် လျှပ်စစ်ဓာတုဖျက်ဆီးမှုကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသလဲ

ဘရိတ်လိုင်းများတွင် အသုံးပြုသည့် စတီလ်သံမဏိမှာ ကရိုမီယမ်သည် အောက်ဆီဂျင်နှင့် ထိတွေ့သည့်အခါ ကရိုမီယမ်အောက်ဆိုဒ်၏ အလွန်ပေါ့ပါးသော ကာကွယ်ရေးအလွှာကို ဖွဲ့စည်းပေးသောကြောင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ဤအလွှာပေါ့ပါးသော အလွှာသည် အန္တရာယ်ဖော်များကို သံမဏိအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေခြင်းကို တားဆီးပေးသည့် အတားအဆီးအဖြစ် အမှုထမ်းပါသည်။ ထို့ကြောင့် လမ်းပေါ်ရှိ ဆားများနှင့် စိုထုံးမှုများသည် အန်တီကုန်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း (သို့) အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖွဲ့စည်းပုံကို အားနည်းစေခြင်းများကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။ အများအားဖြင့် စံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း အသုံးပြုသည့် အသုံးအနှုန်းများတွင် ကာကွယ်ရေးအတွက် ကရိုမီယမ် ၁၈% ပါဝင်သည့် ဂရိတ် ၃၀၄ စတီလ်သံမဏိကို အသုံးပြုကြပါသည်။ သို့သော် ယာဉ်များသည် ကမ်းရိုးတန်းအနီးရှိ ပိုမိုမှောင်မိုက်သော အခြေအနေများ (သို့) ဆားဖြင့် ကုန်းလုပ်ထားသည့် ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုသည့် ဆေးဝါးများတွင် အသုံးပြုသည့် အခြေအနေများတွင် ထုတ်လုပ်သူများသည် အများအားဖြင့် ဂရိတ် ၃၁၆ ကို အသုံးပြုကြပါသည်။ ဤမော်ဒယ်တွင် ကလိုရိုက်များမှ ပျက်စီးမှုကို ပိုမိုကောင်းမော်စေရန် မော်လီဘီဒန်မ် ၂ မှ ၃ ရှိသည့် အပိုပါဝင်မှုကို ထည့်သွင်းထားပါသည်။ စမ်းသပ်မှုများအရ ဆားများ စုပုံလာသည့် ဧရိယာများတွင် ဤအပိုပါဝင်မှုကြောင့် အန်တီကုန်များ ဖြစ်ပေါ်မှုကို ၄၀% ခန့် လျော့နည်းစေကြောင့် ဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုမိုမှုန်းမှုန်းစေပါသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် ဓာတုပိုလ်များကို မည်သို့ကိုင်တွယ်သည့် နည်းလမ်းကြောင့် အသုံးပြုမှုအခြေအနေများတွင် ဗိုင်းဘရေးရှင်းများ၊ အပူချိန်ပေါ်လေးမှုများနှင့် ပုံမှန်မော်ဒယ်များတွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဖိအားများကို နှစ်များစွာကြာအောင် ကိုင်တွယ်ပြီးနောက်တွင်ပါ ဘရိတ်စနစ်သည် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေမည်ဖြစ်ပါသည်။

ဆားစပရေး အမန်တကယ်စမ်းသပ်မှု – ASTM B117 စံနှုန်းအရ ရောင်းချမှုပိုမိုကြာရှည်ခံမှုကို ပလပ်စတစ်ပိုက်များထက် ၅ ဆ ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည့် ဒေတာများ

ASTM B117 ဆားမှုန်စမ်းသပ်မှုများအရ စတီလ်စတီလ် ဘရိတ်လိုင်းများသည် လုပ်ဆောင်ချက်ပျက်ပါက ဆားမှုန်များဖြင့် ၁၀၀၀ နှစ်ကျော်ကြာ အဆက်မပါ ထိတ်တုန်နေနိုင်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ရေဗာ လိုင်းများထက် ၅ ဆခန့်ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ရေဗာလိုင်းများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၂၀၀ နှစ်ခန့်ကြာသည့်အထိ ပြဿနာများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ ရေဗာသည် ပေါက်ကွဲမှု (permeation) ဟုခေါ်သည့် ဖြစ်စဉ်ဖြင့် ပျက်စီးသွားပါသည်။ အဓိကအားဖြင့် ဆားရေသည် ဟော့စ်နှစ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အတွင်းပိုင်း အားဖော်ပေးသည့် အလွှာများကို စားသုံးပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဖောင်းပါခြင်း၊ ပျော့နေသည့်နေရာများ သို့မဟုတ် အပေါက်ပေါက်ခြင်းတို့ကဲ့သို့သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ စတီလ်စတီလ်သည် ကွဲပါသည်။ ၎င်းသည် စမ်းသပ်မှုအတော်များများအတွင်း ကာကွယ်ပေးသည့် မျက်နှာပုံအလွှာကို အများအားဖြင့် မပျက်စီးဘဲ ထိန်းသိမ်းထားပါသည်။ အဆိုပါ ဆားမှုန်များနှင့် ထိတ်တုန်ပါသည့် အချိန်အကုန်အကုန်ကြာပါသည်။ စစ်ဆေးသူများသည် မျက်နှာပုံပေါ်တွင် အရေးကြီးသည့် ပြောင်းလဲမှုများ မြင်ရခြင်းမရှိပါ။ အထိရောက်ဆုံး လုပ်ဆောင်မှု (hydraulic နှင့် structural) ကို ထိခိုက်စေသည့် အရေးကြီးသည့် ပြဿနာများ မရှိပါ။ ယာဥ်အုပ်စုများမှ ထုတ်ပေးသည့် အမှန်တကယ်သော ဒေတာများသည် ဤအချက်ကို အတည်ပြုပါသည်။ လက်တွေ့အသုံးပျော်မှုအခြေအနေများတွင် အထူးသဖြင့် ဆေးရောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အခြေအနေများသည် ပိုမိုဆိုးရောင်းသည့် အချိန်များတွင် စတီလ်စတီလ် ဘရိတ်လိုင်းများသည် အစားထိုးရန် လိုအပ်သည့် အချိန်အထိ ၅ နှစ်မှ ၁၀ နှစ်အထိ ကြာနေပါသည်။ ရေဗာလိုင်းများသည် ၂ နှစ်မှ ၃ နှစ်အထိ အစားထိုးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဤကွဲပါမှုသည် လုပ်ဆောင်မှုအတွင်း ပျက်စီးမှုအန္တရာယ်ကို လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်မှုအစီရင်ခံစာများအရ ၇၀% ခန့် လျော့နည်းစေပါသည်။

ခံနိုင်ရည်မှုတိုးတက်မှု - စတီလ်သံမောင်းဘရိတ်လိုင်းများ၏ ဝန်ဆောင်မှုသက်တမ်း ရှည်လျားခြင်းနှင့် ဖိအားထိန်းသိမ်းမှု

ကမ်းရိုးတန်းနှင့် ဆောင်းရုတ်သော ရာသီဥတုများ - ရောင်းရှယ်မှုသက်တမ်း ၅–၁၀ နှစ် (ရောင်းရှယ်မှုသက်တမ်း ၂–၃ နှစ်သာ ရှိသည့် ရော်ဘာအစားထိုးပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း) — ယင်းအချက်များကို ယာဉ်အုပ်စု ပြုပြင်ထိန်းသောင်းမှုမှတ်တမ်းများဖြင့် အတည်ပြုထားပါသည်

ဒေသတွင်း ပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းများ၏ ယာဉ်အုပ်စု ပြုပြင်ထိန်းသောင်းမှုမှတ်တမ်းများသည် စတီလ်သံမောင်းဘရိတ်လိုင်းများသည် ပြင်းထန်သော ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် ၅–၁၀ နှစ်ကြာ စိတ်ချရသော ဝန်ဆောင်မှုကို ပေးနိုင်ကြောင်း အမြဲတမ်း ဖော်ပြပေးပါသည်။ ထိုသက်တမ်းကွာဟမှုသည် ရော်ဘာ၏ အခြေခံပစ္စည်းဆိုင်ရာ အားနည်းချက်များမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပါသည်။

• ဆားအောက်ဆစ်ဓာတ် ရော်ဘာ - ဆောင်းရုတ်သော လမ်းများပေါ်တွင် ဆားဖြန်းခြင်းကြောင့် ၁၈–၂၄ လအကြာတွင် ပျက်စီးလာခြင်း စတင်ပါသည်။ သို့သော် စတီလ်သံမောင်း၏ အလိုအလျောက်ကာကွယ်မှုအလွှာသည် ထို့အတူ မှုန်းမှုမရှိပါသည်။
• စိုထောင်မှု လွှဲပေါက်ခြင်း ရော်ဘာ - ရေပေါ်လေထုကို စုပ်ယူပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အတွင်းပိုင်း ဖောင်းပွခြင်း၊ ပေါက်ကွဲမှုအား လျော့နည်းခြင်းနှင့် ဘရိတ်နှိပ်ခြင်းခံစားမှု မတည်မြဲခြင်းတို့ ဖော်ပေးပါသည်။
• ယူဗီ အဆိပ်အတောက်ဖြစ်ခြင်း နေရောင်ခြင်း - ရော်ဘာအဖုံးများသည် သုံးနှစ်အတွင်း ခြောက်သွေ့ပြီး ကြမ်းတမ်းလာခြင်း ဖော်ပေးပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် ကမ်းရိုးတန်းဒေသများ သို့မဟုတ် အမြင့်ပေါ်ရှိ ဒေသများတွင် အထူးပြဿနာဖော်ပေးပါသည်။

အပူခါးသို့မဟုတ် အအေးခါး ပြောင်းလဲမှု ခံနိုင်ရည်ရှိမှု - စက်ဝိုင်း ၁၀,၀၀၀ ခါ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖောက်ထွက်ဖိအား တည်ငြိမ်မှု (SAE J1401 စံနှုန်းအတိုင်း)

စတီလ်အိုင်းစတီလ် ဘရိက်လိုင်းများသည် အလွန်အေးမှု (-၄၀ ဒီဂရီစက်စီယပ်) နှင့် အပူမှု (၁၂၀ ဒီဂရီစက်စီယပ်အထိ) အကြား အပူခါးသေးမှု ၁၀,၀၀၀ ခါခန့် ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင်ပါ မူလပေါက်ကွဲမှုဖိအား၏ ၉၈% ခန့်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ ဤစွမ်းဆောင်ရည်အချက်များသည် အလုပ်လုပ်ရေး ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များအတွက် SAE J1401 စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရောင်းဘာဘရိက်လိုင်းများသည် ထိုနည်းတူသောအခြေအနေများတွင် ပေါက်ကွဲမှုအားကို ၁၅ မှ ၂၀% အထိ ဆုံးရှုံးလေ့ရှိပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပေါလီမာစ်ကြိုးများသည် ပျက်စီးလာပြီး ပစ္စည်းအတွင်းတွင် အလွန်သေးငယ်သော ကြေ cracks များ ပ распространяются ဖြစ်လာသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ စတီလ်အိုင်းစတီလ်၏ တည်ငြိမ်မှုသည် သတိပြုဖွယ်ရာ အရေးကြီးသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ယူဆောင်လာပါသည်။ ပထမအနက် မောင်းသူများသည် အပြင်ဘက်တွင် အအေးမှုဖြစ်စေ အပူမှုဖြစ်စေ ချိန်ညှိမှုအားလုံးတွင် တူညီသော ပက်ဒယ်ခံစားမှုကို ရရှိပါသည်။ ဒုတိယအနက် အလွန်အများကြီး အသုံးပြုသည့်အချိန်များတွင် ဘရိက်အရည်သည် အငွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါသည်။ တတိယအနက် ယခင်က ရောင်းဘာစနစ်များတွင် နှစ်များစွာကြာအောင် ပြဿနာဖြစ်ခဲ့သည့် အအေးမှုအစပ်ချိန်တွင် ပေါက်ကွဲခြင်းများကို လုံးဝဖျောက်နှင့်ပါသည်။

ယုံကုံရသော စတီန်လက်စ်သံမဏိ ဘရိတ်လိုင်းများ၏ ပစ္စည်းသိပ္ပံ

PTFE အတွင်းပိုင်းအလွှာ + 304/316 ပေါင်းစပ်ထုပ်ပေးထားသော အလွှာ: ပေါက်စေခြင်းနှင့် ပွဲစေခြင်းကို ကာကွယ်ရန် နှစ်ထပ်ကာကွယ်မှု

ယုံကုံရမှုရှိမှုနှင့်ပတ်သက်လျှင် အရာအားလုံးသည် ၎င်းတို့ကို မည်သို့ထုတ်လုပ်ထားသည်ဆိုသည့်အချက်မှ စတင်ပါသည်။ အမြင့်မှုန်းသော စတီးလ်ဘရိတ်လိုင်းများတွင် အထူးဖွဲ့စည်းမှုပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် အတိအကျမှုမရှိသော PTFE အတွင်းပိုင်းအလွှာကို ၃၀၄ သို့မဟုတ် ၃၁၆ စတီးလ်ဖြင့် woven (ဖွေးထားသော) အပြင်ပိုင်းအလွှာဖြင့် ပေါ်လီမာအဖွေးထားသည့် အတွင်းပိုင်းအလွှာဖြင့် ဖွေးထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤစနစ်သည် အဘယ်ကြောင့် အလွန်ကောင်းမွန်သနည်း။ PTFE အစိတ်အပိုင်းသည် ရေစိုမှု သို့မဟုတ် ဘရိတ်အရည်ကဲ့သို့သော အရာများကို ဖောက်ထွင်းမောင်းသွင်းနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် အငွေ့ဖောင်းခြင်း (vapor lock) ပြဿနာများ၊ ဖောင်းပွခြင်းပြဿနာများ သို့မဟုတ် အင်အားကုန်ခြင်း (hydraulic fade) ပြဿနာများ မဖြစ်ပါ။ အပြင်ပိုင်းတွင် စတီးလ်ဖွေးထားသည့်အလွှာသည် ပေါက်ကွဲမှုမှ ကာကွယ်ရန် အပိုအားကောင်းမှုကို ပေးပါသည်။ ထို့အပြင် ဓာတုပစ္စည်းများနှင့် ထိတွေ့မှုရှိသည့်အခါတွင်လည်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။ ရေရှိသည့် အခြေအနေတွင် ရေခဲသော ရေဘိုင်းများသည် ဖိအားများလာသည့်အခါ ရှည်လျားလာပြီး ပိုမိုမှုန်းသော အခြေအနေများတွင် ပိုမိုမြန်မြန် ပျက်စီးလာပါသည်။ သို့သော် ဤနှစ်ထပ်အစီအစဉ်သည် ပုံမှန်ဘရိတ်အသုံးပြုမှုအတွင်း အလွန်နည်းပါးသည့် ချဲ့ထွင်မှုသာ ဖြစ်ပါသည်။ SAE J1401 စံနှုန်းများအရ စမ်းသပ်မှုများကို ပြုလုပ်သည့်အခါ ၁၀,၀၀၀ ချက်အထ do အပိုင်းအစိတ်များ အပူချိန်ပြောင်းလဲမှုများကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပါသည်။ ဆားရေပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသုံးပြုသည့် ယာဉ်များအတွက် ဤအမျိုးအစားသည် ပုံမှန်ရေဘိုင်းများထက် သုံးဆ ပိုမိုကြာရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘရိတ်ပေဒယ်ပေါ်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ခံစားမှုရှိပါသည်။ အချိန်တိုင်းတွင် တည်ငြိမ်သည့် အရှိန်ဖြတ်နိုင်မှုကို ရရှိပါသည်။ ထို့အပါအဝင် စီမံခန့်ခွဲမှုအားလုံးသည် ပိုမိုလုံခြုံသည့် မောင်းနှင်မှုအတွေ့အကြုံများကို ပေးစေပါသည်။

စတီလ်သံမဏီ ဘရိက်လိုင်းများအတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များနှင့် ထိရောက်သော ကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းများ

စတီန်လက်စ်သံမဏိဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဘရိတ်လိုင်းများသည် အသုံးပြုမှုအခြေအနေများတွင် အခက်အခဲများစွာကို ကြုံတွေ့ရပါသည်။ လမ်းပေါ်တွင်အသုံးပြုသော ဆားများသည် သံခေါင်းတက်ခြင်းကိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ စက်မှုလုပ်ငန်းဆေးကြောဆေးများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယင်းဘရိတ်လိုင်းများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဘရိတ်လိုင်းများသည် သံမဏိအမျိုးမျိုးနှင့် ထိတွေ့မှုရှိပါက ဂဲလ်ဗနစ်ချိတ်ဆက်မှု (galvanic coupling) ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ပေါ်တွင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။ ဤအခက်အခဲများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ပိုမိုထိရောက်သော ပစ္စည်းရွေးချယ်မှုများသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ 304 နှင့် 316 စတီန်လက်စ်သံမဏိအမျိုးအစားနှစ်မျိုးလုံးသည် ကြွေထုတ်လုပ်ထားသော ကြေးနီအောက်ဆိုဒ်အလွှာများ (chromium oxide layers) ကြောင့် သဘောထားရှိသော ကာကွယ်မှုများရှိပါသည်။ သို့သော် 316L အမျိုးအစားကို ထူးခြားစေသည့်အချက်မှာ မောလီဘီဒနမ် (molybdenum) အား ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ကလိုရိုက်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပိတ်မှုများ (chloride pitting) ကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။ ASTM B117 စံနှုန်းအရ စမ်းသပ်မှုများအရ ဤပစ္စည်းများသည် ဆားမှုန်များကို ၅၀၀၀ နှစ်ကျော်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ထိုသို့သော ခံနိုင်ရည်သည် ပုံမှန်ကာဗွန်သံမဏိထက် ရှစ်ဆခန့် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဤအကြောင်းအရာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်သက်ဆိုင်သည့် အချက်များကိုလည်း သတိပြုသင့်ပါသည်။ ထုတ်လုပ်သူများသည် အသစ်ထုတ်လုပ်သည့် ပစ္စည်းများအစား ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သော စတီန်လက်စ်သံမဏိအမျိုးအစားများကို အသုံးပြုပါက အက်စစ်ဖြစ်ခြင်း (acidification) အန္တရာယ်ကို ၇၀ မှ ၇၅ ရှုံးနောက်ပိုင်းအထိ လျော့ချနိုင်ပါသည်။ ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီများသည် အန္တရာယ်ရှိသည့် ဟက်ဇာဗဲလန်တ်ကရိုမီယမ် (hexavalent chromium) ကဲ့သို့သော ဓာတုပစ္စည်းများကို အသုံးမြုခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားဖြင့် ပေးသော ပေါ်လီရှန် (electrolytic passivation) နည်းပညာများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ကာကွယ်ရေးအလွှာကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပါသည်။ ထို့အပြင် အပြည်န်းတွင် သက်သောက်နိုင်သည့် REACH စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီသည့် ရေပြန်လည်အသုံးပြုမှုစနစ်များ (water recycling systems) တွင် ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ရင်းနှီးမှုများကို ...... ထိုအရာများအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ဘရိတ်လိုင်းများသည် ပိုမိုကြာရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး လုံခြုံမှုရှိပါသည်။ ထို့အပြင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ဈေးကွက်များတွင် လိုအပ်သည့် စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီမှုကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ပါသည်။